Маневски ги смеша датумите: Македонија падна на индексот на корупција во време на ВМРО-ДПМНЕ!


Скопје, 23 јануари, 2018 - 14:03 (META) 

За само осум месеци од доаѓањето на власт на СДСМ и коалицијата со ДУИ, Македонија падна во однос на индексот на корупцијата од 66-то место на 90-то место. Тоа е влошување за цели 24 места, со што Република Македонија се става во друштво со некои африкански држави.

Оваа изјава на актуелниот советник во Град Скопје и поранешен министер за правда од ВМРО-ДПМНЕ, Михајло Маневски, а дадена на прес-конференција на партијата, е комплетна невистина, оценува „Вистиномер“.

И тоа станува збор за невистинити податоци кои се откриваат како такви за само 30 секунди. Едноставно, кога ќе отидете на веб-страницата на „Транспаренси Интернешнл“, невладина организација која ја мери перцепцијата за постоење на корупција во 176 земји на светот, веднаш се гледа дека последното рангирање е објавено на 25 јануари 2017 година и се однесува на 2016 година, односно кога на власт во Република Македонија беше влада составена од министри на ВМРО-ДПМНЕ и ДУИ.

(Целиот текст од „Вистиномер“ можете да го прочитате и да го преземете ТУКА)


Каде да (не) се бега: Екстрадиција имаме само со Италија, Србија, БИХ, Хрватска и Црна Гора


Скопје, 6 мај, 2017 - 11:21 (META) 

Македонија досега има склучено билатерални договори за екстрадиција на сопствени државјани со пет држави. Последниот ваков договор беше постигнат со Италија во јули минатата година, а информациите од Министерството за правда беа дека во тек се преговори за постигнување вакви договори и со други држави од регионот и од Европска Унија.

Инаку, ваквите билатерални договори, меѓу другото, оневозможуваат злоупотребата на двојно државјанство од страна на лица кои сториле кривично дело. Според договорите, не постои правна пречка македонски државјанин кој поседува и државјанство на некоја од овие пет држави да биде екстрадиран во земјава, доколку е осомничен, особено за организиран криминал и за корупција.

До пред шест години, Македонија не можеше да предаде сопствени државјани на друга држава, бидејќи тоа не го дозволуваше членот 4, став 2 од Уставот.

Измените на Уставот беа направени во 2011 година, а постапката ја спроведе Министерството за правда на чело со тогашниот министер Михајло Маневски. Образожението беше токму да ѝ се застане на патот на злоупотребата на двојното државјанство за избегнување на правдата. Тој беше иницијатор и за склучување на билатералните договори за екстрадиција со Србија, Хрватска и со Црна Гора.

Во постојната одредба од членот 4, став 2 од Уставот на Република Македонија е пропишано дека на државјанин на Република Македонија не може да му биде одземено државјанството, ниту да биде протеран или предаден на друга држава. Оваа одредба во делот ’или предаден на друга држава’ претставува пречка за склучување билатерални договори со кои ќе биде уредена можноста за предавање на државјанин на Република Македонија на друга држава заради водење кривична постапка за сторено кривично дело од областа на организираниот криминал и за предавање на државјанин на друга држава за сторено кривично дело во Република Македонија. Сè почести се појавите, ивршители на тешки кривични дела од областа на организираниот криминал да го избегнуваат кривичното гонење и извршувањето на кривично-правните санкции, злоупотребувајќи го начелото за забрана за предавање на сопствени државјани на други држави за да ги задржат приносите од казнените дела. Со тоа се доведуваат во прашање превентивната и репресивната функција на казненото право и меѓународната и регионална соработка за спречување на овој најтежок криминал и обврските на државата од меѓународните инструменти

(Михајло Маневски во дел од својот говор пред пратениците во Собранието за измените на Уставот, во кој со додавањето на амандманот 32 се овозможи екстрадицијата на сопствени државјани)

Сепак, во практика, билатералните договори не секогаш се покажаа како ефикасни. Таков е случајот со поранешниот директор на Царинската управа, Драган Даравелски, кој благодарение на српското државјанство речиси две децении избегнува екстрадиција во Македонија, каде е осуден за тешки малверзации додека беше директор на Царината, во периодот од 1999 до 2002 година, за време на владата на Љубчо Георгиевски. Во март минатата година, Даравелски беше уапсен од српската полиција во Белград врз основа на потерницата од македонските власти. Оттаму беше соопштено дека е прифатено и барањето за негова екстрадиција, но по неколку часа дојде информација дека српското министерство за правда го повлекло решението за екстрадиција.

Основниот суд во Приштина на 29 октомври минатата година донел одлука со која не се дозволува екстрадиција на двајцата првообвинети за случајот „Монструм“, Африм Исмаиловиќ и Алил Демири, кои се осудени на доживотни затворски казни за петкратното убиство што се случи на Велики четврток, во април 2012 година, кај Смиљковско Езеро во близина на Скопје.

Благодарение на двојното државјанство, македонско и бугарско, долги години правдата ја одбегнуваат и стечајниот управник Владимир Тамбурковски, како и поранешниот министер за здравство, Владо Димов.

Последната екстрадиција во Македонија беше на новинарот и сопственик на порталот „Буревесник“, Зоран Божиновски, осомничен во случајот „Шпион“. Тој на 21 април минатата година, беше уапсен во Нови Сад и неколку часа подоцна беше екстрадиран во земјава. Божиновски беше уапсен и во ноември 2013 година во Нови Сад, по потерница преку Интерпол, и помина повеќе од една година во екстрадициски притвор, по што беше пуштен да се брани од слобода со одлука на српскиот апелациски суд.


На ВМРО-ДПМНЕ во 2009 година не му требало помилување на изборниот криминал


Скопје, 24 февруари, 2016 - 14:14 (META) 

Со 5 гласа „за“ и 4 „против“, Уставниот суд денеска ја прифати иницијативата претседателот да помилува лица осудени за изборни нерегуларности.

Предложените измени доаѓаат во време кога Специјалното јавно обвинителство покрена истражна постапка за осум лица осомничени за изборни нерегуларности, меѓу кои поранешните министри Миле Јанакиески и Гордана Јанкулоска, генералниот секретар Кирил Божиновски и градоначалникот на Пустец, Едмонд Темелко.

Ситуацијата во 2009 година, кога биле донесени измените, била сосема обратна од оваа денеска.

Измените на Законот за помилување претставуваат превентива од извршување на изборни нерегуларности. Ова бил ставот на пратеничката на ВМРО-ДПМНЕ, Силвана Бонева на почетокот на 2009 година кога се носеа измените и дополнувањата на овој закон со кои се забрани помилување на лица осудени или кои се гонат за кривични дела поврзани со изборни измами.

Тогаш измените на законот ги предложила владата на ВМРО-ДПМНЕ, односно Министерството за правда, на чие чело во 2009 година бил Михајло Маневски.

Во очи на претседателските избори, копјата околу носењето на измените ги кршеа пратениците на СДСМ и ВМРО-ДПМНЕ.

СДСМ, како што пишува „Утрински“, бил против носењето на измените, како противуставни и дискриминаторски и во нив препознале проект на ВМРО-ДПМНЕ за дискредитација и уривање на дигнитетот на институцијата претседател на државата.

Членовите од СДСМ, во собраниската комисија за политички систем на 19 јануари, ја напуштиле седницата, со став дека со измените на Законот за помилување се врши упад во системот и го обвиниле премиерот Никола Груевски, дека пред избори ги намалува правата на шефот на државата, односно ќе стане англиска кралица.

Координаторката на СДСМ, Цветанка Иванова, сметала дека измените нема да поминат на Уставен суд и најавила дека ќе бараат политичка одговорност од предлагачот на измените, тогашниот министер за правда Михајло Маневски.

Маневски, тогаш ги отфрли ваквите наводи како неосновани, со напомена дека не може да стане збор за дискриминација, бидејќи ова дискреционо право дотогаш се толкувало прешироко.

„Членовите на Комисијата од редовите на владејачката ВМРО-ДПМНЕ тврдеа дека измените на Законот за помилување не се насочени против личноста на актуелниот претседател, со оглед дека наскоро завршува неговиот мандат. Координаторката на пратеничката група на ВМРО-ДПМНЕ Силвана Бонева е убедена дека законските измени претставуваат превентива од извршување кривични дела, особено за време на изборите“, пишува „Утрински“ во 2009 година.