Како новиот закон за кибер-безбедност на Макао ќе влијае на слободата на говор?


       
Макао, 29 јануари, 2018 - 11:00 (META) 

Макао, автономен урбан регион на јужниот брег на Кина, моментно развива закон за кибер-безбедност базиран на јавна консултација која се одржа во декември 2017 година, пишува „Глобал Војсис“.

Политичките кризи покажуваат дека сегашниот предлог не ја заштитува приватноста на граѓаните во целост, туку обезбедува правна рамка за масовен надзор.

Како бивша колонија на Португалија, Макао се обедини со Кина во 1999 година, но задржа голем дел од автономијата како посебен административен регион (слично како Хонгконг) со свој устав познат како „Основно право“ напишан според принципот „Една држава, два система“.

Законот за национална безбедност на Макао од 2009 година, ги криминализираше побунувањата, вклучително и неколку видови говор. Градот е сега тргнат кон повторно разгледување на предложениот закон за кибер-безбедност. Долга политичка „листа на набљудувани“ на поединци кои јавно проговориле за демократијата во Хонгконг биле обележани како „закана“ на стабилноста на градот и им е забрането да влезат во Макао за време на чувствителни периоди, како на пример за време на посетите на државниот врв на Кина или месецот за изборна кампања.

На 11 декември 2017 година, владата на Макао започна 45-дневна јавна консултација за предложениот закон за кибер-безбедност. Лидерите на комерцијалниот сектор и граѓаните се поканети да ги дадат своите мислења во пишана форма.

Според предложениот закон, телекомуникациските оператори и давателите на интернет-услуги (ИСП) би биле одговорни за имплементирање систем за регистрација со „вистинско име“, вклучувајќи и припејд картички со модул за претплатнички идентитет (СИМ). Исто така се бара од ИСП да ги зачуваат онлајн активностите на нивните корисници најмалку за една година.

Според моментниот предлог, законот би дал дозвола да се воспостави постојана комисија за кибер-безбедност во функција и кибер-безбедносен систем за предупредувања во случај на инциденти, како и центар за итни случаи наменет за справување со секакви закани за кибер-безбедноста. Комисијата ќе биде овластена да врши мониторинг на онлајн протокот на податоци во бинарен код, како и да внимава и да ги истражува идните кибер-напади.

Документот исто така предлага компаниите кои работат во 11 важни сектори да применат мерки за заштита вклучувајќи ги и интернет операторите и масовните медиуми, набавката на вода и струја, финансиските системи, играњето видео игри и здравјето, меѓу другите, согласно Документот за консултации (ЦД) 4.2. Овие сектори би биле под надзор на соодветните владини оддели и власти. На пример, монетарната власт на Макао по примањето инструкции од центарот за итни случаи поврзани со кибер-безбедност би бил одговорен за вршење надзор врз имплементацијата на мерките во банкарските и финансискитие системи.

На службеници од центарот за итни случаи поврзани со кибер-безбедност би им било загарантирано правото на влез во канцелариите и објектите на операторите на интернет услугите (и во приватниот и во јавниот сектор) за инспекција. Во таков случај, операторите ќе мора да ги исполнат сите разумни барања поставени од страна на службениците и да следат какви било инструкции што тие ќе ги дадат во врска со одржувањето на нивните комуникациски мрежи (ЦД 5.2).

Кога ќе се бараат вработени за главните позиции, операторите од овие сектори ќе мора да се консултираат со полициските служби во врска со историјатот на кандидатите (ЦД 5.1.) со тоа што ќе ѝ се даде неограничена моќ на полицијата.

Казните за операторите кои нема да го почитуваат законот ќе изнесуваат дури 500 милиони макаиски патаки или околу 62 милиони американски долари.

Кибер-безбедност или масовен надзор?

Вонг Сио Чак, министер за безбедност, потенцираше дека властите нема да вршат мониторинг на поединечни активности на интернет, или дека ќе ја ограничат слободата на говорот која ја имаат жителите на Макао. Но граѓаните се загрижени.

Друштвото на државни службеници на Макао (МЦСА) испрати отворено писмо со кое ја изразува загриженоста дека мониторингот и следењето на онлајн податоци преку бинарниот код е „арбитрарно, непропорционално и нелегално“.

Според член 32 од Уставот на Макао, „никаква јавна власт ниту поединец не смее да ја прекрши слободата и довербата на комуникациите на граѓаните, со било каква причина“ освен во случаи на неопходни истраги на јавната безбедност или криминални истраги спроведени и овластени од локалните власти.

МЦСА посочи дека бинарниот код „лесно може да се претвори во разбирливи податоци“ и со тоа властите не би требало да вршат мониторинг освен ако нема вистинска закана:

In accordance with international standards, monitoring of such data [by the authorities] should only be allowed after cyber attacks, in order to avoid spreading over critical city infrastructures, or in the following up of investigations.

Во согласност со интернационалните стандарди, мониторингот на такви податоци [од страна на властите] треба да се дозволи само по кибер-напади, со цел да се избегне проширување кон критични градски инфраструктури, или при собирањето дополнителни податоци за истраги.

Понатаму се вели дека одговорноста за мониторинг на податоци треба да се даде само на индивидуални оператори за кибер-безбедност на критични инфраструктури наместо на централизиран систем.

„Ново општество на Макао“ исто така го искритикува предлогот дека е драконски, бидејќи ја потенцира само одговорноста на граѓаните и бизнис секторите а не дефинира никакви механизми за јавноста да врши мониторинг и да ја урамнотежува моќта на полицијата за кибер-безбедност да спречува злоупотреби.

Политичкиот активист Џејсон Чао смета дека штом се усвои, законот за кибер-безбедност ќе даде зелено светло за „правната рамка за масовен надзор“.

Чао посочува дека со тоа што полицијата за кибер-безбедност ќе се овласти да врши мониторинг на бинарните кодови на интернет, протокот на податоци и пакет-форматите на податоци, полицијата ќе има преголема моќ за пресретнување на комуникациските податоци.

Чао мисли дека понатамошното проширување на моќта на полицијата може да ги поткопа привилегиите на новинарите кога станува збор за заштитата на изворите на информациите, при што посочува дека медиумите се дефинирани како едни од 11-те критични инфраструктури.

Како туристички град, во Макао се издале 1,38 милиони припејд СИМ картички кои се продаваат во автомати и мали продавници. Со имплементацијата на законот за регистрација со вистинското име, туристите ќе мора да го регистрираат својот идентитет при купувањето на СИМ картичка. Чао истакна дека новиот закон нема само да влијае на локалните жители на Макаo туку и на туристите.

По завршувањето на процесот на консултирање, владата ќе изготви предлог-закон за понатамошно разгледување.